با سلام به دوستای خوبم

امیدوارم ایام به کامتون شیرین باشه, برای امروز مطالبی رو درمورد DSP گذاشتم که امیدوارم مورد استفاده قرار بگیره

بهتره برای دسترسی به متن کامل به ادامه مطلب مراجعه کنین. من مقدمه ای از متن رو اینجا گذاشتم...

 

مقدمه

 پردازش سیگنال مبنای پردازش اطلاعات است و روش های متعددی برای استخراج اطلاعات بدست آمده از طبیعت یا از ماشین های ساخت بشر را شامل می شود. عموماً هدف از پردازش سیگنال به گونه ای است که تصمیم گیری در مورد آن محتوا ساده تر شود. در مواردی هم هدف این است که با حفظ محتوای اطلاعاتی، سیگنال به فرمی تبدیل شود که برای انتقال و یا ذخیره سازی مناسب باشد. مبحث پردازش سیگنال دیجیتال(DSP) شامل اعمال الگوریتم بر روی سیگنال هایی است که بصورت دیجیتال نمایش داده می شوند. امروزه حجم عمده پردازش سیگنال بصورت دیجیتالی انجام می شود. در اکثر پردازش ها می توان ردپایی از مباحث DSP را مشاهده کرد. پردازش دیجیتالی سیگنال ها کاربردهای فراوانی در زمینه های مختلف علمی و صنعتی دارد و استفاده از این تکنیک ها بصورت چشم گیری در حال توسعه است. از جمله کاربردهای این روش می توان از پردازش گفتار، پردازش تصویر و سیستم های کنترل رباتیک نام برد. بدلیل وجود مسائلی نظیر رانش های حرارتی، تلرانس قطعات و ... در بسیاری از کاربردها، از جمله در پردازش گفتار دستیابی به تلرانس های دقیق مورد نیاز برای فیلترها و قسمت های مختلف سیستم به روش آنالوگ، غیر ممکن یا بسیار دشوار است. در حالی که در روش پردازش دیجیتالی، پیاده سازی اجزائ مختلف سیستمی، به سهولت و با هر درجه ای از دقت که مورد نیز باشد، امکان پذیر است. علاوه بر این چون کل سیستم بصورت نرم افزاری (الگوریتم های پردازش) ساخته می شود، اصلاح و توسعه آن بسیار ساده خواهد بود. در صورتی که انجام این امر در سیستم های آنالوگ دشوار است. همچنین در روش پردازش دیجیتالی، پیاده سازی واحدهائی نظیر فیلترها یا توابع غیرخطی که در روش آنالوگ ساخت آنها بسیار دشوار است، به سهولت انجام می شود. به دلیل مزایای فراوان روش های پردازش دیجیتالی که در بالا به پاره ای از آنها به اختصار اشاره شد، دامنه کاربرد پردازنده های DSP بسیار توسعه یافته است. ایجاد و کاربرد روش های DSP از دهه 1960 میلادی با استفاده از کامپیوترهای Mainframe دیجیتالی بمنظور محاسبات عددی آغاز شد. این تکنیک در آن زمان چندان مرسوم نبود چرا که کامپیوترهای مناسب فقط در دانشگاه ها و مراکز علمی تحقیقاتی وجود داشتند. ارائه ریزپردارنده ها در اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 میلادی این امکان را ایجاد کرد که روش های DSP در گستره وسیعی از کاربردها استفاده شوند. اما پردازنده های همه منظوره مانند خانواده Intel X86 برای اهداف پرقدرت ریاضی در DSP مناسب نیستند. لذا در خلال سال های دهه 1980 اهمیت توسعه DSP، تولید کنندگان بزرگ قطعات نیمه هادی مانند Texas Instrument، Analog Devices و Motorola را به سمت طراحی و ساخت تراشه های DSP هدایت کرد. پردازنده های DSP دارای معماری خاصی هستند که برای انواع عملیات لازم در DSP طراحی می شوند. این پردازنده ها قادرند میلیون ها عملیات ممیز شناور را در ثانیه انجام دهند و هر روز در حال توسعه و افزایش قدرت محاسباتی هستند...

برو به ادامه مطلب